استهزأَ بـ يستهزئ، استهزاءً، فهو مُسْتَهْزِئ، والمفعول مُسْتَهْزَأ به

: هزِئ به؛ سخِر منه، استهان به، حقَّره، ازدراه

.

: خرقه ولم ينفِّذه. هـ